Πλατεία Εξαρχείων
Ο Θόδωρας έπεσε στην πρέζα ξανά
Δεν είναι αυτό μου λέει, εχω γνώθι εαυτόν
Ο αποστόλης βαριέται
Ενώ ο Κώστας σταμάτησε ν´ακούει φωνές
Γιατί ρε μαλάκα τα μπούμπλε στην κάλτσα;
δωσ´τα μου να τα πετάξω
Και πως θα κοιμηθώ ρε χρήστο;
Πως θα κοιμηθώ;
Χιλίαδες ψυχές, στρίβω τσιγάρο, ματώνουν
Ίδιες μαζί μου, συντροφεύουν την τρέλα
Πουθενά δε ζούν, δε μαζεύουν κομμάτια,
μα αναγνωρίζουν
Έπειτα αποδέχονται
Ύστερα αγαπούν
Μετά πεθαίνουν
Πήγα να κατουρήσω
Ο Κώστας άσπρισε
Ο Θόδωρας προσκύνησε
Ο αποστόλης έφερνε κύκλους
γύρω απ´το κορμί του
Είμαστε κάτι..
Το παίζουμε κάποιοι..
Ενω δεν είμαστε τίποτα