Yesterday is like a fragile fantasy. Today, the pain of your absence cuts deeper than any wound. And tomorrow is exposed - a bare truth, raw and real, but as stunningly beautiful as a teenage dream. I don't know how I'll keep your wake if the sun refuses to shine or if no midnight wanderer appears to guide me. I don't know if you will feel my longing on a moonless night. But here I am, lost in this quiet storm of need, waiting, hoping you'll hear me.
Το χθες είναι σαν μια εύθραυστη φαντασίωση. Σήμερα, ο πόνος της απουσίας σου κόβει πιο βαθιά από κάθε πληγή. Και το αύριο εκτίθεται - μια γυμνή αλήθεια, ωμή και πραγματική, αλλά τόσο εκπληκτικά όμορφη όσο ένα εφηβικό όνειρο. Δεν ξέρω πώς θα σας κρατήσω το ξύπνιο αν ο ήλιος αρνηθεί να λάμψει ή αν δεν εμφανιστεί κανένας περιπλανώμενος στα μεσάνυχτα να με καθοδηγήσει. Δεν ξέρω αν θα νιώσεις τη λαχτάρα μου μια νύχτα χωρίς φεγγάρι. Αλλά εδώ είμαι, χαμένος σε αυτή την ήσυχη καταιγίδα ανάγκης, περιμένοντας, ελπίζοντας να με ακούσεις.