Τώρα πια δεν έχεις που να καταφύγεις. Φοβάσαι, περιμένεις να σταματήσουν όλα, η βροχή, οι ώρες, το ρεύμα των αυτοκινήτων, η ζωή, οι άνθρωποι, ο κόσμος, να καταρρεύσουν όλα, τα τείχη, οι πύργοι, τα πατώματα και τα ταβάνια· οι άνδρες και οι γυναίκες, οι γέροι και τα παιδιά, τα σκυλιά, τ' άλογα, τα πουλιά, ένα ένα, να πέσουν καταγής, παραλυμένα, πανουκλιασμένα, επιληπτικά· το μάρμαρο να θρυμματιστεί, το ξύλο να κονιορτοποιηθεί, τα σπίτια να πέσουν σιωπηρά, οι κατακλυσμιαίες βροχές να ξεβάψουν τους ζωγραφικούς πίνακες, να εξαρμόσουν εκατοντάχρονα ερμάρια, να ξεσκίσουν τα υφάσματα, να κάνουν το μελάνι των εφημερίδων να λιώσει· μια άφλογη φωτιά να καταφάει τα σκαλοπάτια· οι δρόμοι να βουλιάξουν, ν' αποκαλύψουν τον χάσκοντα λαβύρινθο των υπονόμων· η σκουριά κι η καταχνιά να πνίξουν την πόλη.
---------------------------000--------------------------